มีทริปมากมายก่ายกอง แต่ไม่มีเวลาอัพเดท

 

มี upcoming event at Mae Klong again by Nancy on Nov 21-22 แต่ไม่มีใครอัพเดท อิอิ

เห้อ รอดไปอย่างหวุดหวิด ยังดีนะ ที่ยังอยู่ครบ

ทุกคนก็ธุรกิจรัดตัวกันเหลือเกิน ไม่มีใครมาอัพเดทบลอกน้อย

จนจะโดน cancel blog ซะงั้น

 

แต่ช่วงนี้ก็ยุ่งกันทุกคนจริงๆนะ confirm...

อ่อ วันนี้วันเกิดมามี๊คุณวาเลนพอดีเลย...อิอิ xxx

 

ไปซิ่งน้ำตกมาที่ลาวใต้ สวยงาม อลังการ

ไปทริปตะลุยกะผู้ชำนาญทางคาราวาน สนุกดีจัง

ได้แวะดูเทียนพรรษาที่อุบลด้วย รู้สึกดี๊ดี

แวะไหว้พระวัดป่าใหญ่ ปราสาทเมืองต่ำ ปราสาทหินพนมรุ้งที่บุรีรัมย์

เจอพี่อนงค์ที่ปราสาทหินพนมรุ้งเฉยเลย ทำไมโลกมันแคบได้ขนาดนี้นะๆๆๆ

 

โอ้โห ไม่ได้อัพเดทเว็บไปหกเดือน เวลาช่างผ่านไปไวจริงๆ ทริปเล็กๆย่อยๆ ก็อัพเดทไม่ทันกันซะแล้ว อัพเดททริปอเมริกากันเลยดีกว่า...........ไปเที่ยวแล้วไม่อยากกลับมาทำงานอีกตามเคย...

 

 

ปั่นงานสุดฤทธิ์จนดึกดื่น เมื่อคืนเลยไม่มีแรงแพคกระเป๋าต้องมาแพคกันตอนเช้า ซิ่งไปสนามบิน เครื่องออก 11.05am ดีจัง online check-in ไปก่อน ก็ไปขึ้นเครื่องพอดิบพอดี ขึ้น CX741 BKK-HK จองที่นั่งริมหน้าต่างแถวหน้าสุดเอาไว้ ไปนั่งข้างคู่สามีภรรยารุ่นพอ่แม่แต่สวีทกันสุดฤทธิ์ นั่งจับมือกันตลอดทาง ดูน่ารักน่าอิจฉาจิงจิ๊ง ถึงฮ่องกงประมาณบ่ายสาม 15.05 มีเวลาเหลือตั้งสามชั่วโมงแน่ะ เพราะเครือ่งออกประมาณ 6 โมง หนังสือก็ดันใส่กระเป๋าโหลดไปแล้ว อยากซื้อหนังสือก็ไม่อยากได้เศษเงินฮ่องกง เลยไปยืนอ่านฟรีดีกว่า อิอิ ทำไมสองชั่วโมงมันผ่านไปช้าจังว๊า อยากกินสตาร์บัค ก็ขี้เกียจแลกเงินอีกแล้ว...อารมณ์แบบนี้ทำให้ประหยัดกับเค้าได้ด้วยนะเนี่ย พอไปนั่งเล่นรอเอากล้องออกมาดูรูปซะแป๊บ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก็ขึ้นเครื่องบินยาวจาก HK-JFK NY ลุ้นนะเนี่ย แต่ละเที่ยวว่าจะได้นั่งข้างใคร ถึงว่าจะจองที่นั่ง aisle ไว้แล้วแถวกลาง และแล้ว ปรากฎว่าเป็นตี๋น้อยประมาณ3-4 ขวบกะอาซิ้ม ไอหยา แย่แล้ว จะได้นอนมะเนี่ยตู ถ้าเด็กร้อง ซุกซนจะทำไงดีเนี่ย แอบนอย lol สรุป เด็กประพฤติตัวดีมากค่ะ ไม่งอแงเลยซะนิด ซิ้มแกคุมดีมาก ตอนนอนก็สบายดี เพราะเด็กตัวเล็ก ที่นั่งเลยโล่ง นอนสบาย มีเด็กแอบมาเตะเล็กน้อย แต่ไม่ร้องงอแง น่ารักจัง เสียอย่างเดี่ยว รู้สึกจะปล่อยระเบิดมาสามลูก กลิ่นแรงมาก ต้องรีบหันหน้าหนีด่วน....... และแล้ว 10.40pm ก็ร่อนเครือ่งลง ดีใจจัง รีบซิ่งไปเข้าห้องน้ำ โผล่มาอีกที แถวยาวเฟ้ย แอบวัดพื้นลื่นไปหนึ่งทีต้อนรับแต่ทำเนียน เดินไปต่อแถว non-resident ซิ ทำไมแถว resident มีแต่คนหัวดำนะเนี่ย ถือ US passaport แต่เป็นคนเอเชียทั้งแถว เริ่ด สรุปกว่าจะได้กระเป๋าก็ห้าทุ่มกว่าแล้ว รถเข็นก็คิดตังค์ งกจิงๆ รีบหาทางออกมาเรียกแท็กซี่ มีพี่มืดมาเรียกอีก ยุ่งจัง เราต้องทำไม่สน เชอะๆ หาของถูกกฎหมาย ฝนตกอีก กรี๊ดด ของก็พะรุงพะรัง กว่าจะได้ขึ้น  taxi ตามที่อยู่ที่อ้นแจ้งมา อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ ไม่ได้หาดูบนแผนที่เลย...สรุปมุ่งหน้าไปอพารตเม้นต์หรูของโต นี่เอง ใกล้ๆ Time Square กำลังมีปารตี้คาราโอเกะกัน ก็ไปแจม ซะพักก็มีเพื่อนมาอีกเยอะแยะ จนห้องแน่นไปเลย อยู่กันเกือบตี 3 ก็ตะลอนไปบ้านจิ๊บบี้ ที่ Flushing พยายามจะโหลดรูปลงแผ่น แต่ไม่สำเร็จ กว่าจะได้นอนก็ตี 4 กว่าแน่ะ

 

ตื่นมาสิบโมงกว่าๆแล้ว กว่าจะได้เสด็จออกก็เที่ยงครึ่ง อ้นจะพาไปกิน Just Salad ปรากฎว่า วันอาทิตย์ร้านปิดซะงั้น เลยได้ไปกินข้าวหน้าปลาทูน่าสุดอร่อยที่ร้าน Sobaya เดินเกือบจะถึงร้าน ฝนก็ตกซะงั้น เห้อ...สั่ง.... อร่อยจังงง อิ่มแล้วด้วยความที่ฝนตกเลยต้องหลบเข้า MoMa musuem ไม่มีบัตรนักเรียนเลยจ่าย adult ticket $20 เลย เสียดายจัง เดินเล่นๆๆ สนุกดีอ่ะ ชอบๆๆ มีภาพวาด ภาพแปลกๆใหม่ๆ เก๋ๆ Modern Art แวะซื้อของที่ระลึกแล้วก็เดินไปนั่งรอที่ Starbuck คอ่ยยังชั่ว เมื่อยเท้ามาก รอไปกินร้าน Wandee สาขา 1 เจอ นริศ ก้อย เอม ที่หน้าร้านพอดี ดีจัง ร้านเล็กๆแต่อร่อยมากมาย มาถึงวันแรกกินอาหารไทยเลยซะงั้น แต่อร่อยแฮะ มิ้ม ตามมาเจอ แล้วก็แวะไปทักทายอิ๋ง กะแก๊ง Columbia Uni. ที่ Wandee สาขา 2 ใกล้ๆกัน เสร็จปั๊บ แวะไปกินขนมหวานต่อที่ร้านเล็กๆน่ารักๆ ชื่อ Kyotofu เจอน้อง...ตามมา แล้วก็ไปขึ้นรถนริศ ขับไปย้ายกระเป๋าที่บ้านจิ๊บ ปูเป้กับป๊อปปี้ กลับมาจากNiagara Canada แล้ว พวกเราก็ย้ายของ มายังบ้าน Champs in Queens area, broadway rd. เบียดกันมากระเป๋าจะทะลักรถมากๆ ขอบคุณนริศ และรถของน้อง...มากนะจ๊า

 

ออกกัน 8.30 เนือ่งด้วยจองตั๋วขึ้น Ferry ไว้ 9.30am ไปถึงกระหืดกระหอบมากมาย แดดแรง โชคดีจัง เมื่อวานยังฝนตกอยู่เลย แต่ลมก็แรง กว่าเรือจะออกตั้ง 10.30 แน่ะ ไปถึงก็แอบหิว ต่อแถวซื้อ Chocolate แล้วก็โอเอ้ถ่ายรูปด้านล่าง กว่าจะได้ขึ้นตัวรูปปั้นก็เที่ยง เลยต้องโทรไปยกเลิกนริศที่ตอนแรกกะว่าจะไปขึ้นCruise ที่ South Street Seaport กันคงไปไม่ทันแน่นอน คงรีบเกินไป เลยตัดใจ เดินโอ้เอ้กว่าจะลงมาถ่ายรูปถึงตัวรูปปั้น ซึ่งถือว่าเป็นชอตสำคัญของการเก็บภาพ เมฆฝนก็มาซะงั้น กร๊ดดด สรุป ได้ถ่ายรูปหน้าเทพีไปไม่ถึงครึ่งนาที ทำเวลาสุดฤทธิ์ ผมก็ฟูฟ่องลมแรงเหลือเกิน ฟ้าหม่นหมองๆ วิ่งหนีฝนเข้าไปซื้อ Souvenir แทน จากนั้นก็ตัดสินใจโอ้เอ้หามื้อเที่ยงกินบนนั้น กิน Fish and Ship จนแอบเจ็บคอซะงั้น อากาศหนาวมากมายยยยย เพราะลมแรงและอยู่ริมน้ำ ประมาณบ่ายสามก็มาอยู่บนเรือเตรียมกลับ ไม่ได้แวะ Ellis Island อีกแหละเพราะเห็นว่ามีแต่ Musuem แล้วตอนนั้น รู้สึกหนาวมากมาย ไม่อยากออกจากเรือเลย จนมาถึงเกาะ เดินไป Wall Street ถ่ายรูปกับกระทิง  NYSE and FED จากนั้นพวกเราแวะนั่งพักที่ Starbuck แล้วไปตะลุยห้าง Century 21 กัน ออกมา เดินผ่าน Ground Zero ที่เก่าของตึกเวิรลเทรด ก็ไม่มีอะไรให้ถ่ายรูป อากาศครึ้มๆลมแรงๆเหมือนฝนจะตก เย็นนี้ไปกินข้าวที่ไหนหว่า....ลืมจด

ตื่นมากว่าจะได้ออกก็เกือบ 11โมง ตั้งหน้าตั้งตาจะไปกิน Just Salad แต่ปรากฎว่าไปถึง 11.10am แต่ร้านเปิด 11.30am ต้องรอก็ไม่อยากเสียเวลากัน เลยกินร้าน Bistro ข้างๆก็ได้ เรากะเป้เน้นของหนัก ตักข้าวราดกับจีนกันเป็นกรรมกรมาก แต่ก็หมดเรียบ อ้นกิน Salad ดู healthy ซะเทียบกะสาวๆ ป๊อบปี้กินซูชิกะชอคโกแลตร้อน ที่สุดแสนไม่อร่อย อิ่มแล้ว ออกมาก็ฝนตก เลยเดินหลบเข้าไปถ่ายรูปที่ Grand Central Terminal ดีกว่า ออกมาถ่ายด้านนอกตรงสะพาน ต้องรีบกลับไปดูเรือ่ง I am the legend ซะแล้ว...จากนั้นนั่ง Subway ไปลง Columbus Circle ฝนตกอีก แวะห้าง Time Warner Center

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในที่สุดก็มีเพือ่นมาเยี่ยมเมืองไทยอีกสองราย เลยถือโอกาสลางานปีใหม่หนึ่งวัน ไปรับ Nathalie & Adela ที่แอรพอรต สรุปภาพที่เราตั้งใจจะไป Welcome Galsss at the exit gate ก็มลายหายไป เพราะกว่าจะไปถึงก็แอบสาย ฮ่าๆ จนเค้า sms มาตามว่ามาถึงแล้วนะ ไม่รู้จะให้เค้ารอที่ไหน starbuck มีรึป่าวตรงไหนหว่า นึกไม่ออก จำได้แต่ Black Canyon เลยถือโอกาสโฆษณาร้านของไทย เค้าคงงงๆ แต่เค้าบอกว่า ถามทุกคนก็รู้จัก ค่อยยังชั่ว และปรากฎว่า มันอยู่ติดกะ Starbuck เลยครับท่าน haha แอบหน้าแตก แต่ช่างมันเหอะ

 

28th Dec 07

 มาถึงวันแรกก็ลุยเลยไม่เสียเวลา ซึ่งไปกินข้าวที่ท่าพระจันทร์ แล้วก็นั่งเรือเข้าคลองบางกอกน้อย เราทำตัวนักท่องเที่ยวไปด้วยสุดฤทธิ์ lol ไม่เคยนั่งมาก่อนเหมอืนกัน ตื่นเต้น อิอิ จนผ่านตลาดน้ำตลิ่งชันไปก็ไม่รู้เรือ่ง เพราะมันวายไปแล้ว แล้วพี่คนเรือก็ไม่บอก ฮ่วย...แล้วก็ให้อาหารปลา แล้วแวะบ้านเรือนไทย ฝรั่งเสีย 200 คนไทย 100 ก็เอาล่ะ ลงไปดูอะไรก็ไม่รู้สำหรับพวกเรา มีบ้านทรงไทย สวนกล้วยไม้ สระบัว มีโชว์รำอีสาน กะต่อสู้ฟันดาบ เค้าเอายาดองมาให้ชิมด้วย เจือ่นๆจิบไปนิดนึงแล้วก็ไปดีกว่า...นั่งๆเรือไปเรื่อยๆ ปรากฎว่าเรือติด!! เพราะต้องรอประตูกั้นน้ำเปิดเป็นระยะๆ เลยขี้เกียจรอ ขอลงกลางทางแล้วเดินต่อไปวัดอรุณฯ ด้วยตัวเอง เพือ่นๆก็ตื่นเต้น แล้วก็ข้ามฟากมา กะจะดูวัดโพธิ์กะวัดพระแก้วต่อเลย แต่พวกเค้าไม่ไหวแล้ว ประมาณว่าไม่ได้นอนทั้งคืน อยากพักสุดๆ ก็เลยพาเค้ากลับไปนอนบ้านต้า รอเพือ่นๆ kob_tum มางานปีใหม่ด้วย สนุกดี กินส้มตำอีสานกันเผ็ดแซ่บ แต่ได้ข่าวว่าซื้อมาไม่พอนะคะ ส้มกะเอกมาช้าเลยต้องกินมาม่า แหะแหะ แต่ที่แน่ๆขนมมีเยอะมากมาย เยอะกว่าของคาวอีก!!!!!!!!!!

 

29th Dec07

ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เขาใหญ่ รถไม่ติดเพราะใช้คนละเส้นทาง ไปถึงก็แวะน้ำตกเหวนรก เดินๆๆลงไปทางเป็นปูนเดินง่าย จนก่อนกลับ เกือบกลับอยู่แล้วว แต่เจ้าหน้าที่ใจดีแนะนำว่า เดินไปทางนี้เห็นโดยรอบ สวยกว่ามากๆๆ แต่ไม่มีใครได้เดินถ้าไม่มีเจ้าหน้าที่ ก็โชคดีจัง ก็เดินๆ จะผ่านเหวที่ช้างตก และมีเสาต้นใหญ่ๆเรียงเป็นแถวๆกันช้างตก เดินๆไป ว้าววสวยจัง เห็นน้ำตกจากมุมสูง และเขา Superman! เจ้าหน้าที่ตัดเถาวัลย์ให้เห็นน้ำไหลออกมาเลยด้วย บอกว่ากินได้ ใช้เอาตัวรอดเวลาอยู่ในป่า เก่งจิงๆ ขากลับแวะนั่งกินไก่ย่างที่ข้างๆน้ำตก อิ่มแล้วเดินทางต่อ ไปติดต่อเจ้าหน้าที่ เรือ่งส่องสัตว์ แล้วมุ่งหน้าไปจุดกางเต้นท์ผากล้วยไม้ คนเยอะมากกกกก เกือบหาที่ลงไม่ได้แน่ะ กางเต้นท์เสร็จเกือบสี่โมงกว่า ยังพอมีเวลา อยากทำได้หลายๆอย่าง เลยตัดสินใจเดินป่าอีกหนึ่งเส้นทาง ผ่านน้ำตกกล้วยไม้ มุ่งหน้าไปน้ำตกเหวสุวัต เดินไปเดินมาใจตุ๊มๆต่อมๆ เพราะมันเริ่มเย็น เริ่มมืด แต่คุณวาเลนใจสู้ ขอเดินต่อไปเพือ่ไปถึงน้ำตกเหวสุวัติให้ได้ ไม่มีใครเค้าเดินกันแล้วเลยนอกจากพวกเรา ไม่น่าเลยฮือๆๆ แต่ก็โชคดีไม่หลงป่า เดินจนทะลุสุดทาง อ้าว!!! ไหนละฟะ น้ำตก???  เดินมาตั้งไกล สรุลต้องเดินข้ามลานจอดรถไปอีกฟากหนึ่ง ถึงจะถึง โธ่เอ๊ยยย ถ้าเป็นคนไทยคนอื่น เค้าก็ขับรถไปกันน่ะแหละ ไม่ต้องเดินป่าให้เมื่อยอย่างพวกเรา ว่าแล้วก็รีบไปติดต่อรถกระบะที่จอดๆรออยู่ว่าขอติดรถไปลงที่ค่ายด้วยนะคะ ก็ถ่ายรูปได้ใบสองใบ ก็ต้องรีบกลับแล้วเพราะเค้าเปิดระฆังไล่คนออกจากบริเวณ

 

กลับที่เต๊นท์ก็ไปกินข้าวที่ศูนย์อาหาร อากาศเริ่มหนาวๆ มื้อนี้ แนะนำขนุน ให้เพือ่นเค้าก็ชอบ(ชอบทุกอย่าง lol) แล้วรอไปส่องสัตว์ ขึ้นรถยังกะรถขนหมู อิอิ ส่องๆไป เห็นกวางเยอะมากๆๆๆๆ เห็นเม่นด้วยล่ะ ตื่นเต้นๆๆ สุดท้ายเห็นช้างที่โป่งช้าง อ่ะพอละ ยังดีกว่าไมได้เห็นอะไรอย่างที่ตอนแรกคิดไว้ เสร็จแล้วก็กลับเต็นท์ไปนอน

 

30th Dec07

ตื่นเช้ามาเก็บเต็นท์แล้วมุ่งหน้าไปยังจุดชมวิวกม 33 ได้ข่าวว่าขับเลยอีก นัดพบไปเดินป่าผ่านเส้นทางช้าง แต่ก็ไม่เห็นช้างซะตัว(ดีแล้วล่ะ) เดินผ่านทุ่งหญ้าแล้วไปหอดูสัตว์หนองผักชี นั่งพัก แล้วก็แวะจุดชมวิวถ่ายรูป อำลาเขาใหญ่ ขับรถออกจากตัวอุทยาน แวะกิน Khao Yai Steak house แล้วก็มุ่งหน้าเข้าสูที่พักที่ สักภูเดือนรีสอรท สวยดี ได้บ้านสองหลังติดกัน ไปถึงรีบอาบน้ำกันก่อนเลย เพราะแอบดองเค็มกันมา ฮ่าๆ แล้วก็งีบ...ไปด้วยความเหนือ่ยอ่อน ตื่นมาก็แวะไปกินข้าวเย็น สั่งอาหารไทย เผ็ดชิปเป๋งเลยย เรากินยังเผ็ด เค้ากินเลยไฟแลบ อิอิ นี่แหละอีสานของแต๊

 

31st Dec07

กินอาหารเช้ากว่าจะได้ออกก็สิบโมงกว่า ตอนแรกกะกลับเร็ว แต่สุดท้ายแล้วก็เปลี่ยนใจ พาเค้าออกนอกเส้นทางผ่านตัวเมืองโคราช ไปปราสาทหินพิมาย เคยมาตั้งแต่อยู่ม.2 ได้มั๊งเนี่ย เค้าก็ชอบกันใหญ่ ประมาณว่าไม่เคยเห็น จิงๆจำไม่คอ่ยได้เลยว่ามันสำคัญยังไง จนต้องอ่านไกด์บุ๊คกะเค้าไปด้วยถึงได้รู้ว่าเป็นศิลปะอิทธิพลเขมร มีมาตั้งแต่ก่อนสุโขทัยอีก โอ้วแม่เจ้า ไมได้จำประวัติศาสตร์ไทยได้เล้ยยยย แอบละอายใจ แหะแหะ ไปเที่ยวนี่เลยเหมอืนเป็นนักท่องเที่ยวไปด้วยเต็มตัว

 

ออกจากพิมายก็ไปแวะไทรงาม ไปดูต้นไทร 250 ปี รากยาวย้อยไปหมด ดูอลังการดี ตอนแรกกะแวะเข้าไปกินผัดหมี่โคราชที่พี่น้ำแนะนำ แต่เพิงๆมันอยู่ติดไทรงามพอดี เลยแวะไปถ่ายรูป เสร็จแล้วบึ่งไปอ.ปักธงชัย ไปไร่จิมทอมส์สัน ซึ่งเปิดแค่ 22ธันวา-6มกราเอง เปิดแค่ช่วงปีใหม่ ขับรถไปไกลเหมอืนกันไปถึงตั้ง 5โมงเย็น ซึ่งปกติเค้าปิดแล้ว แต่ที่นี้วันปีใหม่คนเยอะเค้าเลยอนุโลม ซึ่งก็กะอยู่แล้วว่ายังไงก็คงอ้อนวอนสุดชีวิต เพราะเข้าซอยไป 20 กม.แน่ะกว่าจะถึง! นั่งรถรางเข้าไป ผ่านทุ่งชาใบหม่อน แล้วไปถึงสวนดอกไม้ Adela หกล้มอีก กางเกงขาดเลย เห้อๆ เลยแอบจ๋อย อารมณ์ตื่นเต้นลดลงเล็กน้อย นั่งรถไปจุดสอง แวะบ้านทรงไทย น่ารักดี มีจักรยานสามล้อ หน้ากากผีตาโขน รังไหม แล้วก็ไปแวะสวนทุ่งทานตะวันกะฟักทอง สวยจิงๆๆ เสียดาย มันเย็นเกินไป เลยถ่ายรูปไม่ค่อยสวย แต่ขนาดเย็นขนาดนั้น ดอกไม้ยังสวยขนาดนี้ ยกนิ้วให้เลยค่ะ ถ่ายรูปได้แป๊บเดียวเองไม่จุใจเลย มืดซะก่อนต้องกลับแล้ว

 

ถึงบ้านแวะกินก๋วยเตี๋ยวแล้วพา Nat&Adela ไปปีใหม่ Count down at Brown Sugar (Jazz Music) ไม่มีนับ 5 4 3 2 1 เลยยยยย ผ่านไปแล้วไม่รู้เรือ่ง แล้วก็ย้ายร้านไปที่...(จำชื่อไมได้แฮะ) ซะพักก็กลับ

 

1st Jan08

Happy New Year ตื่นเช้ากินข้าวต้ม มุ่งหน้าไปอยุธยา แวะวังบางปะอิน คุณวาเลนช่ำชองมากด้วยความที่มา survey กับ GFGF ไปแล้วเรียบร้อย เดินเสร็จก็ไปแวะวัดใหญ่ชัยมงคล เราเดินเข้าไปกันก่อนหาที่จอดรถยาก วันนี้รถติดเฉยเลยที่อยุธยา ลืมไปเลยว่าวันปีใหม่คนคงไปวัดกัน ไปมาหลายครั้งไม่เคยเดินขึ้นด้านบนเลย ไปปิดทองพระพุทธเจ้า 8 ทิศ เสร็จแล้วก็มุ่งหน้าไปวัดพระศรีสรรเพชญ์ มีเจดีย์สามองค์ แล้วแวะวิหารพระมงคลบพิตรไปไหว้พระ ออกไปแวะที่ปางช้าง แล้วไปวัดราชบูรณะ กับวัดมหาธาตุ (มีเศียรพระพุทธรุปในต้นไม้) แล้วแวะไปวัดไชยวัฒนารามที่ริมน้ำ พระอาทิตย์ตกไปซะก่อน ดูไม่ทัน แต่ก็ยังสวย...แวะไปกินข้าวที่ร้าน แพกรุงเก่า แล้วบึ่งกลับบ้าน แอบเหนือ่ยจังแต่ก็สนุกดี

 

2nd Jan08 เราไปทำงานแล้ว แต่ Nat&Adela เที่ยวกรุงเทพ ปรากฎว่า เมื่อคืนสมเด็จพระพี่นางเสีย เค้าเลยเกือบไมได้เข้าวัดพระแก้วเพราะคนไปพระบรมมหาราชวัง แต่ก็โชคดีแฮะได้เห็นทหารสวนสนามด้วย เรายังไม่เคยเห็นเลย

 

3-6th Jan 08 ไปเสม็ดกะตาต้า รูปสวยดีจังเห็นแล้วอยากไปทะเลด้วย ถ้าไม่ติดงาน ได้ลายาวไปด้วยแหงง ตอนเย็นไปเจอเค้าที่ตรอกข้าวสาร พาไปกินนมมนต์ แอบชอบกันใหญ่ lol

7th Jan 08 สองสาวไปเที่ยวราชบุรี กะกาญจนบุรี ไปสวนเสือด้วย ตอนเย็นนัดเจอไปกินข้าวที่ Cystal Grill on 82th floor of Baiyoke Tower เพิ่งเคยไปเหมอืนกัน lol แอบเหนือ่ย เอาคอมไปโหลดรูปด้วย กว่าจะกลับบ้านก็เที่ยงคืนแน่ะ!!

 

8th Jan08 เค้ากลับบ้านแล้ว บินตอนเช้า จบทริปอย่างสวยงาม แอบเหนือ่ยแต่ก็สนุกดี กลับบ้านมานี่เพิ่งได้รวมรูปทำรูป รูปสวยจัง!! แอบบ้าเมืองไทยเหมือนนักท่องเที่ยวไปด้วย พอแนะนำอาหารอะไรเค้าหลายๆอย่างนี่ ถึงได้รู้ว่า เมืองไทยนี่มีทุกอย่างให้เลือกสรร อาหาร ผัก ผลไม้ ขนมหวาน มีเป็นร้อยประเภท แนะนำไม่หมดจิงๆ แต่อดให้เค้าชิมข้าวเหนียวมะม่วงเลย เสียดายจัง (จิงๆอยากกินเองด้วย hahaha)

2 December 07

 

นี่พวกเรายุ่งกันมากๆจนไม่มีเวลามาอัพเดทเว็บเดือนธันวากันเลยนะเนี่ย!! แวะมาอัพเดท ตารางอันแสน busy แต่สุดท้ายก็ไปแจม Yoga Conference เพราะจ่ายเงินไปแล้ว...

ก็รู้สึกดี ปนง่วงๆ ไมได้เหนื่อยมากมาย ก็เป็นอีกประสบการณ์หนึ่ง ไปเปิดหูเปิดตาล่ะ

 

Khun Valen

 

22-25 Nov 07

 

เหนื่อยจัง ช่างเป็นอาทิตย์ที่ทรหดเหลือหลาย ซิ่ง Air Asia ไปคืนวันพฤหัส เครือ่งดีเลย์ไป 2 ชั่วโมง ไปถึงที่พักเกือบตี1แน่ะ+

วันต่อๆมาก็สัมมนา 9 am till 11pm! What a long seminar! แต่วันที่สอง อดใจไม่ไหว แอบโดดช่วงเย็นหลัง 6โมงไปเดิน Wisma & กินข้าวมันไก่ hi so ที่ Chatterbox at Mandarin Maritus hotel

รู้สึกดี๊ดี อิอิ เขียนไปเขียนมามีแต่เรื่องกินอีกละ เข้าเรือ่งสัมมนาซะหน่อย

 

เค้าสอนดีนะ อยู่ที่ว่า เราจะเริ่มทำได้ซะแค่ไหน มีกิจกรรมหักธนูด้วยคอด้วย ยังเจ็บอยู่เลย แต่ในที่สุดเราก็ทำได้!

ที่สำคัญ ถ้าอยากรวย

You must spend less than you can earn lol สู้เค้านะ พวกเรา!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Greedddd ในที่สุดก็ถึงวัน B day experience หลังจากรอคอยกันมาอย่างใจจดใจจ่อ ได้ตั๋วกันมาแบบไม่คาดฝัน อิอิ ลดกันไปเล้ย 50% จาก 4500 อิอิ เลิศศศศศศศศ มามะ ร่วม enjoy our experience กันเล้ยย

 

 

อีเมลล์กรี๊ดกร๊าดดดด กันแต่เช้าเลยละค่า คุณผู้ชมขา ว้าย ชั้นใส่ชุดอะไรดี ชั้นยังไม่ได้ซื้อชุดใหม่เลย แก แก แก เข็มขัดอันนี้ จะเข้ากะชุดนั้นมัน แล้วชั้นจะใส่สีเงิน รึสีทอง กรี๊ดดดดดดดดดดด ชั้นยังไม่ได้เตรียมชุด แล้วพรุ่งนี้ ชั้นจะทำยังไง ชั้นต้องนอนดึกแน่ๆ เลย ยังไม่ได้เลือกเลย ว้าย ชั้นก้ต้องไปทำงานสายแน่ๆ เลย ชั้นก้ยังไม่ได้เตรียม กรี๊ดดด กรี๊ดดดด อ๊ะ อ๊ะ อย่างงไปเลยนะคะ ว่า นี่มันเหล่านักแสดงบนเวที หรือใครกันแน่ เอ่อ อันนี้คือ คนที่จะไปดูค่ะ เตรียมชุดเริ่ดซะยิ่งก่าคนแสดง ค้าาาา อิอิ เริ่ด

 

โอ้ยยยยยย ตื่นเต้นตั้งแต่เริ่มตื่นกันเลยทีเดียว ชุดที่เตรียมไว้คร่าวๆ เมื่อคืน ก้มีแอบเปลี่ยนจนนาทีสุดท้าย กะว่า ชั้นจะต้องเริ่ดที่สุดในบรรดาคนดู อิอิ ปกติ ก้สวยเด้งอยู่แล้น แต่แล้น ก้เกิดเหตุขลุกขลัก ยัยคุณนายเว่อร์ไม่เลิก แนนซี่ ต้องมีไปธุระอะไรไม่รู้ อีเบสแอบงอน แล้วพวกแกจะมาทันมั้ยเนียะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ชั้นตื่นเต้นมาเป็นเดือน แกมาไม่ทันเปิดตัว ชั้นจะไม่ยกโทดให้ อิอิ ตื่นเต้นทั้งวัน ไม่ทำงานกันเลยทีเดียว ไม่มีรมณ์ ฟังเพลงบียอง กันแต่หัววัน วันนี้ ชั้นต้องร้องได้ (ยัยแนนซี่ ไม่ทำรายงาน เอาแต่ซ้อมร้องเพลง เริ่ด)

 

กรูก้มาถึงงานก่อน (ประจำ) มาแต่หัววัน หกโมง ถึงอิมแพค ฮ่าๆๆๆ มาเห็นบรรยากาศงานตอนเริ่มมม กรี๊ดดดดดดดดด ทำไมคนหน้าตาดีเยอะ แล้วแต่งตัวกันแบบว่า จะขึ้นคอนเสิร์ตกันเองเลยเหรอยะ แย่งซีนกันสุดริด กรี๊ดดดดดดดดดดด รู้งี้ กรูแต่งตัวแรงสุดๆ กันไปเลย ดีก่า มิมีแอ๊บกันแล้ว แต่เบรคเอี๊ยดด เพราะ คอนเสิร์ตเริ่มกัน สองทุ่มครึ่งเลยทีเดียว ยัยคุณนายทั้งหลายแหล่ ก้จะเสด็จกันมา สองทุ่ม ทำไรดี นวดละกัน ฮ่าๆๆๆ สไตล์เดิม

อิอิ จากนั้น นวดเส็ด กินข้าวก่อนนะค้าา หิว กรี๊ดดดดด คนเยอะมากกกกกกกกกก แต่งตัวแรงยิ่งก่าที่ชั้นเห็นเมื่อกี้ นี่มันอะไรกันนี้ ตายแล้ว คอนเสิร์ตบียอง หรือซอย 2 คะ ทำไม คุณเกย์ มันเยอะเยี่ยงนี้ แล้วแต่ละ

นางงงง โอ้โหหห ขึ้นคอนเสิร์ตโชว์เองกันเลยดีก่าค่ะ เริ่ดจิง แต่บางนางนี่ไปดูดงบังดีก่ามั้ยคะ แต่งมายังกะเกาหลี งานนี้ เค้าต้องเดรสแดงย่ะ เชอะ ผู้หญิง ก้ใช่ย่อยนะ มันเริ่ด และแรงใช่เล่น งานนี้ เล่นเอาอีเบสเสียเซลฟ์ได้ เพราะมันแรงจิง แต่ไม่เป็น เรามีดีที่หน้า ยังไง ก้มีคนมอง ฮ่าๆๆๆ กินไปๆ ก้เจอเพื่อน นู่น นี่ ทักกันจ้าละหวั่น แล้วกริ๊งกร๊าง ก้เข้ามา น้องโอ มาแล้น ง่ำ ง่ำ ^^

 

เจอน้องโอ อร จากนั้น เจอแนนซี่ และวาเลน แต่ละคน อิอิ สวยๆ นะค้าาา น้องอร เสื้อกล้ามดำ สายระโยงระยาง กางเกงขาสั้นสีขาว รองเท้าแอบสูงเล็กน้อย อย่างมีสไตล์, แนนซี่ มาเป็นเดรสสั้นสีเทา แขนผีเสื้อ คาดเข็มขัดสีเทาเหลือบทอง พร้อมกับรองเท้าสุดเก๋ เงินเหลือบทอง, วาเลน เสื้อระยิบระยับสีดำ กระโปรงยีนส์สั้น รองเท้าแอบสูง เล็กน้อย, น้องโอ มาเป็นหนุ่มฮิปฮอป (ใครมาว่า น้องกูเป็นคาราบาว เดียะเหอะ) กางเกงขาสั้นลายทหาร เสื้อ jumper แบบมี hood รองเท้า ลายหัวกะโหลก สไตล์ Vans อิอิ น่ารักครับน้อง พอมาถึง ก้ แชะ แชะ น้องโอ จิบเบียร์ก่อนเลย เริ่ดเจง แล้วก็เดินๆๆๆ เพราะมันมาสองทุ่มก่ากันแล้วววว งานก้ประกาศปาวๆๆ จะเริ่มแล้นๆๆๆ ก้เลยวิ่งเร่เข้างานกันเลยทีเดียว ก้เข้าไปนั่ง อ๊ะ โออยู่ ก้รบกวนคนข้างๆ ถ่ายรูปให้ แชะ แชะ อิอิ

 

และแล้ว...ไฟดับ! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไม่ไหวแล้ว แต่ละตัว เด้งจากเก้าอี้ ตูดร้อน ทนไม่ไหวละค่าาาาา กรี๊ดดดดดดดดดดดด กันคอแห้งกันเลยทีเดียว โอ้ยยยยยยยยยยยยย มาแล้น มาแล้น เดินออกมาแล้น กรี๊ดดดดดดดดดกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด กันเข้าไป ไฟตก กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย สวย เริ่ด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด crazy in love กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฮ่าๆๆๆ เริ่ด เริ่ด เริ่ด ชีร้องสดค่าาา โอ้ววววว ทำไมมันเริ่ดเยี่ยงนี้ จากนั้น ก้มากันต่อหลายเพลงกันเลยทีเดียว ไม่เรียงเพลงนะค้าา เพราะมันเยอะมาก กระหน่ำกันเข้ามา เต้นไม่ทัน กรี๊ดไม่ทัน ตะลึง ตะลึง และ ตะลึง กะความสวย ความสด เสียงเริ่ด เสียงไม่ตก ชุดสวย เต้นกระจาย หุ่นเริ่ด หุ่นเฟิร์ม แดนเซอร์เริ่ด โชว์เริ่ด เสียงแน่น เครื่องเสียงกระหึ่ม คุณภาพมืออาชีพของแท้ integrity ต่อคนดูสุดยอดที่สุด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ทำไม มันเริ่ดขนาดนี้ นั่งไม่ลง ไม่อยากนั่ง i love u, Beyonce...ur the best, ur gorgeous, ur greatttใ I swear to God, u will be the best singer in my heart...u will be a part of my best memory.....I LOVE YOU, Beyonce!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แต่ละเพลง นี่แบบ โอ้วววววว แล้วยังมีมุข ให้กรี๊ดดดดดดดดดดกันกระหน่ำ กรี๊ดดดดดดดดดดด ดังมากกกก ซ้าย ขวา ซ้าย ขวาาาา กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ขนลุก ประทับใจน้ำตาไหล โอ้ววววววววววว ปลื้ม กูได้ดู ปกติฟังแต่ซีดี กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ตัวจิงเสียงจิง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
Dreamgirls ออกมา ก้โอ้วววววววววววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ต่อจากนั้น ก้เด็ดสุด Irreplaceable...Unforgettable กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ให้คนดูร้องก่อน to the left...to the left  ดีใจคนไทยร้องได้ ฮ่าๆๆๆๆ และแล้ว ชีก้ร้อง ร้องเริ่ด กรี๊ดดด ไม่หยุด แต่สุดท้าย งานเลี้ยงก้มีวันเลิกลา งึบ งึบ ไม่อยากให้เลิกเลย แง แง แงงงงงงง ตะโกนแหกปากแล้ว ให้ออกมา ก้ยังไม่ออกมา คนลุ้นแล้วลุ้นอีกกก แง แงง จบแล้ววว คอนเสิร์ตที่โคตรคุ้ม เริ่ดสุดๆ ไปเลย ดูห้าพันห้า ก้คุ้ม ง่ะ กลับก้ดะ แต่ก่อนกลับ ก้ถ่ายรูปซะจนเค้าไล่ ฮ่าๆๆ ชอบ.

 

สุดท้าย ก้เลย ออกมา แล้วก้กินข้าวต้มกุ๊ย เก็บเอาความทรงจำ และความสุขกลับบ้านไปเต็มๆๆ บอกได้คำเดียวว่า "เริ่ด"

 

 

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด จบ!

อ่ะฝากลิงค์ ให้เข้าไปดู popular gay webboard. they are discussing about B'Day Concert..

 

http://www.palm-plaza.cc/CCforum/DCForumID3/10134.html?r=26   "One night with Beyonce To the left, to the left"
http://www.palm-plaza.cc/CCforum/DCForumID3/10133.html?r=6     "นังBe ชั้นแหกปากตะโกนให้หล่อน ทำไมไม่ยอมออกมา encore วะ!!!"

 

 

 กลับจากมัลดีฟส์ ก็รีบไป Survey ตลาดสามชุกมาให้เพือ่นๆ ก่อนไปจริง อิอิ (เหนือ่ยนะเนี่ย++) ด้วยความที่มามี๊และเพือ่นๆไปกัน  ปาป๊ากะเลดี้วาเลนเลยขอติดสอยห้อยไปด้วย

ไม่ต้องแปลกใจกะชื่อตอน ตลาดมันดูเก่าๆขลังๆให้เป็นเธอ รอฉันคุณวาเลนไปเดินเล่น ถ่ายรูป และกินขนม อิอิ

 

แต่กว่าจะไปถึง รถอีกคันไม่ได้เช็คสภาพ ควันขึ้นขาไป ขับไม่ได้ ยางแตกอีกขากลับ !! กว่าจะเคลียร์รถเสร็จ ดีนะเนี่ยมีพี่ตู่ที่สุพรรณขี่ม้าขาวมาช่วย ตั้งงแต่บ่ายอ่อนๆ แถมพาไปกินข้าวร้าน เอมโอช เผ็ดทุกอย่างการันตี (แต่อร่อย) ดูวังค้างคาว ที่วัดพร้าว อ.ศรีประจันต์ ค้างคาวห้อยหัวโตรงเตงเต็มไปหมด ไปถึงตลาดสามชุกก็เย็นๆแล้ว อดกินข้าวห่อใบบัวเลยเพราะเค้าขายเหลือแต่ก้นๆ ไปแวะดูบ้านโค้กที่ซอยสอง เสียค่าเข้าคนละ5บาท แถวนั้นมีขายของเก่าเยอะแยะเลย แต่เราชอบตลาดอัมพวากะดอนหวายมากกว่าล่ะ ของกินเยอะกว่า อิอิ...

 

 

 

 

 

 

กลับมาแล้วจ้า ปล่อยให้เว็บร้างไปนานมากๆๆ ทั้งที่ไปเที่ยวมาตลอดเวลา แต่กลับมาอัพเดททริปใหญ่กันดีกว่า ^^

 

 

 

 

     มาแว๊วๆๆๆ เรื่องราวสนุกสนานสุดหรรษา จนลืมตื่นไปทำงานในวันรุ่งขึ้น การโคจรมาพบกัน โดยมิได้นัดหมายล่วงหน้า นานๆ ของสมาชิก GFGF เกิดขึ้นเนื่องจาก คุณ Nancy ถือคติ สวยแล้วชิ่ง ชิ่งเพื่อนๆ ไปดู Harry Potter กะผู้ชาย  (เป็นเหตุผลเดียว ที่ Board of Director จะให้อภัย เวลาไม่ไปดูกะมัน)  วาเลนกะเบสซี่ เลยเสนอโครงการ รวมพลคนรัก MK ขึ้นมา เนื่องจากบัตรลดจะหมดอายุ โอ้โห แม่บ้านอเมริกันสุดริด (ไม่ใช่แม่บ้านฝรั่งเศสย่ะ อีบอล) และแล้ว แนนซี่ก็ใช้ช่วงเวลาอันสั้น นัดทุกคนรวมตัวกันใน MSNและใช้วิชาเอกที่เรียนมา Marketing+PR+Phycho มากล่อมทุกคน (อันหลังใช้มากสุด) จนมารวมพบปะกันได้ อย่างไม่น่าเชื่อ...จะขาดก็แต่เพียง Sassy เท่านั้น เรารับประทนกันแบบ First Come First Serve น่ารีากกกมากๆ มาก่อนกินก่อน  ไม่รอเพื่อนๆเรยนะพวกแก โดยเฉพาะอีเบส ที่ใส่เสื้อสีชมพูบานเย็น แสบตาไปถึงสี่แยกราชประสงค์ โดยให้เหตุผลว่า งานหนักครับนาย เบสเครียด เลยขอระบายหน่อย... นายเห็น คงเอาีนก่ายหน้าผาก เครียดแทนอีเบสนะเนี่ย

     กินเสร็จ ก็เดินไปเกะที่เดิม U-Smile...Can's smile without you  เลือกโปรโมชั่น 2  แถม 1 และนี่เป็นการโคจรพบกันครั้งแรกของ ป๊อบ V21 และ เบส V12 โดยที่เบส อ่อยให้ป๊อบนำไปหลายช่วงตัว เนื่องจากสังขารไม่เอื้ออำนวย สักพัก กุ้ง สาวฮอต และ หมู (มาต่ออายุสมาชิก ก่อนหมดอายุ เนื่องจากห่างหายไปนาน) ก็ตามมา เพลงที่ใช้ในการโชว์ ฏ้ประกอบด้วย เด็กมีปัญหาาาาาา, อ้อมแขนที่ว่างเปล่า, หมากัด, รักที่เพิ่งผ่านพ้นไป, ชั้นไม่ใช่นางเอก. ไปน่ารักไกลๆหน่อย, จอมยุทธ์, When You Believe บลา บลา บลา จะเห็นได้ว่า มีความครบเครื่อง ไม่ว่าจะเป็นไทย เทศ ลูกทุ่ง ลูกกรุง HipHop แต่ดูเหมือนว่า ช่วงไฮไลต์จะอยู่ที่ Series ของ สวรรค์อยู่ที่ใจ

                   ตื่นมาตอนเช้าวันที่ 2 เราพบว่า 2 หนุ่ม นัทกำลัง 2 ไม่หลับม่นอนเมื่อคืนนี้ สรรหาที่เที่ยวให้เรา แจ่มมากกกก เริ่มต้นวันนี้ออกเดินทางประมาณ 9 โมง ไป Museum of Fine Art วันนี้เริ่มฉลาดขึ้นมานิดนึง แบบว่านั่งรถเมล์เป็นแล้น เหมือนเดิม บ้านเมือง ยังสวยน่าประทับใจ จุดหมายแรก คือ Palace of Fine Art Museum ไม่บรรยายความงามละกัน ดูรูปเอา เพราะว่ามัน สวยเริ่ด เกินจะบรรยาย อ่อ วันนี้ เป็นวันเดิน/วิ่ง มาราธอน แฟนซี ของเมืองด้วย โปรแกรมเราเลยบรรจุการเดินเข้าไป โดยการกะว่า จะเดินไปที่ Victorian House ตรง Alamo Square ฝรั่งมันบอก เดินประมาณ 20 นาที เราเดินไปเกือบชั่วโมง เดินไกลชิบเป๋ง ยังไม่ถึงซักที อ่ะ ลองขึ้นรถเมล์ โหหหหห นั่งรถเมล์ ก็ 15 นาที แล้นค่ะ ท่านผู้ชม เฮ้อ เหนื่อย รถรถตรง Pacific Haight ถนนสายฮิป อินดี้ของเมือง กรี๊ดดดดด น่ารักจิงๆ ว่ะ แวะ กินกาแฟ แล้วเดินต่อ จะสวยคุ้มมัยฟะเนี่ย เดินทางไกลเหลือเกิน กรี๊ดดดดด เฮ้อ และแล้วก็มาถึง บางคนว่า สวยไม่คุ้มกะที่เหนื่อย แต่คุณมิแรนด้า บ่ยั่น ถ้าไม่มาตรงนี้ จะมาถึงซานฟรานเหรอยะ กลิ้งเกลือกนอนถ่ายรูป เพื่อความสวยงามของภาพ แต่หญ้าเหม็นชอปเป๋ง มีขี้หมาป่าววะ บ่าย 2 แล้ว หิวชิปเป๋งงงงง ไปค่ะไป วันนี้ เราแพลนไปกินข้าวที่ China Town หนึ่งในชุมชนชาวจีนที่ใหญ่ที่สุดในโลก กว่าจะถ่อไปถึง คงกินไรก้อร่อยอ่ะ เพราะหิววมากกกกก หลับหูหลับตา เลือกร้านติ่มซำมา 1 ร้าน หะหะ ปรากฎว่า มันคงโคตรจะไม่อร่อย เพราะเราบ่นกันสุดๆ จากนั้น ก็แยกย้ายไป shopping ที่ Union Square ตัวใครตัวมัน 1 ทุ่ม เจอกันที่ โรFisherman Wharf เพื่อกินข้าว (ต้องถ่อไปกินไกลอีก 15 นาที) เพื่อ ร้าน Seafood ชื่อดัง ที่มี Steak อร่อย อะไรฟะเนี่ย กินไป ขำไป เนื่องจากโต๊ะเรามีตลก ขำจนร้องให้ ขำจนฝรั่งงง อะไรของมันฟะ กินเสร็จ ก็แยกย้ายไป shopping ที่ Walgreen แล้วแยกย้ายกันกลับโรงแรม (ที่ต้องบอกว่าแยกย้าย คือ จะแยกย้ายไปโอโซน ผับไทยในซานฟราน รึว่าจะย้ายไปกินไวน์ในห้องที่ซื้อตุนมาเพียบกินได้อีก 3 วัน) จบไปอีก 1 วัน

 

 

     สวยมากกกกกกก สวยมากๆๆๆๆ !!! ประทับใจ กับโปรแกรม   One Moment in Time @ San Francisco  อัพเดทตามมาช้าหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าไม่มาใช่มั้ยล่ะ ทริปเราเริ่มออกเดินทางในวันเสาร์ที่ 19 พ.ค. ซึ่งเป็นการเดินทางล่วงหน้าก่อนกำหนดการจริงถึง 2 วัน โดยมีพลพรรครักเอยจำนวนทั้งหมด 22 คน ด้วยกัน นัดกันตั้งแต่ไก่โห่ 9 โมงเช้า เพราะคิดว่า ไฟล์ทเมกาจะตรวจเยอะแยะมากมาย แต่ปล่าวเล๊ยยยย... 10 โมงทุกคนเช็คอิน เสร็จล่ะ รวดเร็ว สมเป็นเด็ก MIM จริงๆ เสร็จเร็ว ก็เข้าเกทเร็ว เพื่อไปสำรวจราคาของ Duty Free แล้วก็ซ้อม Shopping กันได้เล๊ยยย โห 2 ชั่วโมง เดินกันจนเมื่อย แล้วไปโน่นจะเดินกันไหวมั้ยเนี่ยยย หาไรหม่ำหน่อยดีก่า หิวๆๆๆ จากนั้นก็ขึ้นเครื่อง สายการบินอีวา บินไป ไทเป เพื่อไปรอเปลี่ยนเครื่อง เออ เริ่ด เครื่องใหม่ ไฮโซ จอทีวีส่วนตัว ส่วนใหญ่ พวกเราก็ดูหนังเรื่อง Music and Lyrics  กัน พอลงมา ก็ทำให้ฮิตเพลง Way back into love ไปโดยไปปริยาย (จริงๆ เค้าดังมา 3-4 เดือนก่อนหน้านี้แล้น แต่พวกเรามัวแต่เรียน เลยเพิ่งมาฮิตเอาเอง ตอนนี้หละ)

 

     ถึงสนามบินไทเปแล้น เรามีเวลา 3 ชั่วโมงเพื่อรอเปลี่ยนเครื่อง ทายซิ เราทำอะไร....หะหะ จะอะไรซะอีกล่ะ ประเดิมด้วยการเดิน (Window) Shopping แล้วก็กินราเมง เสี่ยวหลงเปา ชานมไข่มุก  ตามแบบไต้หวัน แล้วก็บินต่อ ยาวนานถึง 11 ชั่วโมง เครื่องก็เก่า ทีวีส่วนตัวก็ไม่มี พวกเราจึงสร้างความวุ่นวายบนเครื่องเล็กน้อย โดยการเดินไปเดินมา จนกัปตันต้องเปิดสัญญาณรัดเข็มขัดไว้ตลอดเวลา (มันจะได้นั่งอยู่กับที่) หลับแล้วตื่น ตื่นแล้วหลับ กินแล้วนอน นอนแล้วกิน ในที่สุด เราก็ถึง San Srancisco International Airport เท้าเหยียบสนามบินปุ๊บ ถ่ายรูปปั๊บ จนเจ้าหน้าที่ต้องมาไล่ ให้มาผ่าน ตม. แล้วเวลาแห่งความสนุกก็เริ่มขึ้น เราจะต้องเอากระเป๋าใบใหญ่ ไปไว้ที่ Hilton ส่วนพวกเรา จะไปนอนกันแถวๆ Bay ก่อนนะค๊ะ โรงแรมเราคืนนี้คือ Heritage Marina Hotel ที่ล๊อบบี้ดูดี๊ ดี ข้างในเห่ยมากกก โชคดี ห้องยังใช้ได้ หยวนๆๆ

 

     ไม่มีการปล่อยเวลามานั่งนอ หรือ เจ็ทแหลก แต่อย่างใด ตะลุยเที่ยวยมันเลย ออกจากโรงแรมแบบสมองกลวง ไปไหนดีวะ เดินเรื่อยเปื่อย ไม่มีจุดหมายไปทางหลังโรงแรม ซักติ๊ดนึง (แต่เหนื่อยมาก เนื่องจากมันเดินขึ้นเขา เอ!!! รึเพราะเราแก่) ก็ถึง Lombard Street หรือ ถนนลำบาก ซึ่งเป็นถนนที่คดเคี้ยวที่สุดในโลก ก็สวยดีอ่ะนะ แต่เหนื่อยชิบเป๋ง จากนั้น เราเห็นทะเลอยู่ลิบๆๆ อ่ะๆๆ ไปที่อ่าวนั่นแหละ เดินกันไป โดยไม่รู้ว่าจริงๆ แล้ว มันไกลขนาดไหน โฮะๆๆๆ ในที่สุด ก็ถ่อมาจนถึงที่ๆ เค้าเรียกว่า Fisherman Wharf ได้ เก่ง จริงๆ  หิวๆๆ แยกย้ายกันหาของกิน บ้างก็ steak บ้างก็กิน seafood แต่เราขอประเดิม อาหารอเมริกัน เป็นมื้อแรกที่ร้าน Denny ในโรงแรม Holiday Inn Fisherman Wharf (ไฮโซบ้านนอกจริงๆ) แล้วก็สั่งอาหารอย่างบ้าระห่ำ แบบกล่องข้าวน้อยฆ่าทั้งโคตร ประหนึ่งากำลังสั่งที่สามย่าน ผลก็คือ เต็มโต๊ะ ตามรูปทางขวามือท่านผู้ชมค่ะ

 

      กินเสร็จแล้ว ร้านก็ปิดหมดแล้น ทำไรดี หะหะ Walgreen ร้านขายของชำที่เปิดถึงเที่ยงคืน เสร็จเรา เข้าไปกวาดขนม และ บรรดา Hanging Cosmetics มาแต่งหน้าเล่นพรุ่งนี้ดีก่า จากนั้น ก็กะกันว่าจะนั่ง taxi กลับโรงแรม แต่ไฉนเลย ไม่มี taxi มาซักคัน รถเมล์เรอะ ก็ไม่โผล่มาให้เห็น สุดท้าย คือบาทาครองพิภพจบสากล   เดินค่ะเดิน ตามทางวิบากที่เราเดินมา ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บที่ไร้อ้อมกอดใครบางคน (เอ๊ะ เริ่มเน่า) จนแล้วจนเล่าก็ถึงจนได้ แยกย้ายกันขึ้นนอน Goodnite Joop Joop

    

 

 

 

 

 

 

 Nancy

         นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจ มันเป็นอย่างนี้ จำซะใหม่ เจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้...  

สนุกม๊ากกก สำหรับ ทริปอำลาแม่กลอง ไม่รู้ว่า ทริปนี้ จะเป็นทริปสุดท้ายสำหรับบ้านหลังนี้รึป่าว แต่เอาวะ นัดกัน ไปกินกุ้ง กินปู กินเหล้าขำๆ บ่ายวันเสาร์ พวกเราจากทั่วสารทิศ ก็บึ่งรถออกจากกรุงเทพฯ โดยมีจุดหมายอยู่ที่ บ้านคุณนาย โดยมี พ่อครัวหัวป่า บอล (พ่อของลูก) ไป shopping ให้ก่อน จริงๆ มันคงกะไม่ให้แนนซื้อมากกว่า เดี๋ยวของจะเลี้ยงคนได้ทั้งตำบล ไปถึง ทุกคนก็ช่วยกันคนละไม้คนละมือ บางคนก็ทำกับข้าว บีบมะนาว ลวกก๋วยเตี๋ยว ดูเหมือนจะมี Nancy คนเดียว เดินไป เดินมา ชี้นิ้วสั่ง บ่ายแก่ๆ กุ้ง สาวสวยประจำทริป ก็ ก็หอบกับข้าวมาถุงเบ้อเริ่ม จากนั้น สามสาวซาซ่า ประกอบด้วย แนนซี่ อรนี่ ป๊อบปี้ ในขณะที่คนอื่นๆ โซ้ยก๋วยเตี๋ยวกันยกใหญ่

           แดดร่มลมตก ก็ออกไปล่องเรือไปตลาดน้ำ และดูหิ่งห้อย โอ้ย น่ารักม๊ากกก หะหะ ที่ว่า น่ารัก นี่คือ น้องบอล Season Change ที่เราไปเจอที่ตลาดน้ำนะ ...หะหะ ไม่ใช่ บ้านเรือน ตลาด home stay ทุกอย่างดูน่ารักไปหมด เรือจอดที่ร้านกาแฟโบราณแห่งนึง แล้วพวกเราก็ แยกย้ายกันไปเที่ยว โดยมีข้อตกลงว่า ห้ามกินอะไร (หนักๆ) เด็ดขาด เพราะอาหารทะเล มื้อใหญ่รอเราอยู่ เดิน 3 ก้าว ถ่ายรูปที ไม่ไปถึงไหน จะหยุดนานหน่อยก็ตรงที่ ร้าน โปสการ์ดเนี่ยแหละ นั่งถ่ายรูปเค้าซะคุ้มเชียว ฟ้าเริ่มมืด ไปเถอะ ไปดูหิ่งห้อยกัน คนขับเรือ พาไปโน่นนี่ ดูจนเบื่อ ดูจนร้องกลับบ้านเหอะ ท้องมันหิว (เหล้า) จ๊อกๆ โว้วววว

          กรี๊ดดดด อาหารทะเลที่ไหน ก็ไม่เริ่ด เท่าบ้านเรา กุ้ง หอย ปู ปลา กั้ง แมงดา (อันนี้ไม่เกี่ยว) มีเพียบ ทุกคน enjoy eating  กันหมด ไม่มีใครถ่ายรูปอาหารไว้เล๊ยยยย ต่อไป ก็ถึงเวลาแห่งความสนุก เพราะเริ่มเปิดฟลอแด๊นซ์ วงไพ่ และ วงเหล้า ในเวลาเดียวกัน กินกันไม่รู้ท่าไหน ทำไมเหล้าที่เอาไปมันไม่พอ เหล้าก็แล้ว เบียร์ก้อแล้ว ว๊อดก้า บ้าบอ เมาแล้นน จำอะไรไม่ค่อยได้ จำได้แต่ ไปร้องเพลงหน้าบ้าน ไม่รู้หรอกว่าว่าร้องเพลงไรมั่ง   ร้องเป็นร้อยเพลง แต่ทุกเพลงมีท่อน hook เหมือนกัน 5555  นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจ มันเป็นอย่างนี้ จำซะใหม่ เจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้...  หันมาอีกที Nancy น้ำตานองหน้า เหมือนอินกะเพลงซะงั้น หะหะ น้องๆ พี่ๆ ตกใจเป็นการใหญ่ ว่า Nancy เกิดจะเฮิร์ทอะไรขึ้นมาอีกแล้น ก็จะมีแต่เพื่อนๆ รู้ใจ นี่หละ ที่บอกว่า ไม่มีไรหรอก แนนซี่เมาแล้วร้องไห้ ถ้ามันไม่ร้อง แสดงว่ายังไม่มาววว 555 เมาแล้ว ก็เอากล้องบอล ที่ถอยมาเป็นแสน เพื่อการนี้โดยเฉพาะ มาถ่ายรูปเล่นกัน เพื่อเอาไปทำ อัลบั้มเฉพาะกิจ โอ้ยยย กล้องบอลนี่ รูปสวย สมราคากล้องจริง จริ๊งงง (คนถ่ายก็เก่งนะจ๊ะ อย่าเพิ่งงอน) แล้วก็หลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้อีกที ตื่นมา เห็นคุณบอล นอนอยู่หน้าบ้าน อิอิ ซ้อวาเลนไม่มา..นี่แหละคือความเสียใจ เลยกินเหล้าซะเมาเรยยย มาแม่กลองคราวนี้ ไม่มีการเปิดใจเลย เพราะไม่มีอะไรจะเปิด เซ็งมากๆ เหยื่อรายใหม่ๆ ก็ไม่มี ตื่นมา แม่ยัดเยียด ก๋วยเตี๋ยวให้กินอีก นั่งเม้าท์กันไปเรือย ไม่มีไรทำ ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน .... จบ

 

ปล. เขียนสั้น เพราะจำไรไม่ค่อยได้ ไปดูรูปเอาละกันนะ