GFGF's profileGreatFoodGoodFriendsPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 10

    ทัวร์ 3 จังหวัด ตอน ตามหัวใจไปสุดหล้า

    ตามหัวใจไปสุดหล้า (จะตามหา ไม่ว่าเธออยู่ไหน)
     
              วันเสาร์ที่ 9 ธันวาคม 49แต่งตัวออกจากบ้าน จะไปดูบอย ที่เขาใหญ่กับเจ๊หญิง แต่แล้วก็เกิด accident ขึ้นมา มีโจทก์อยู่ในงานด้วย เปลี่ยนด่วนๆๆๆ ค่อยไปดูบอยวันที่ 14 ที่พารากอนแทนละกัน แล้ววันนี้จะไปไหนดีอ่ะ ว่างเหรอ ไม่ได้นะ ไม่ได้ๆๆๆๆ โปรแกรมเลยไปลงที่ ตลาดร้อยปีคลองสวน อยู่ไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเลยสุวรรณภูมิไปหน่อย...นาทีสุดท้าย น้องสาวสุดที่รัก แม๊คกี้ บอกว่า พี่คะ หนูไปด้วยค่ะ แล้วนี่ มีกล้องพอดี กรี๊ดดด คุณน้องคะ พร้อมอะไรอย่างนั้น ไปค่ะ ไปกันเล๊ย พาหนะของเราพร้อมแล้ว แน่นอน เมอร์เซเดส หรูหราสมฐานะไฮโซอย่างเรา ขับรถขึ้นทางด่วนจากสาทร ประมาณ 40 นาที ก็ไปถึง ไม่น่าเชื่อ อะไรกันเนี่ย นี่เรายังอยู่ในเขต กทม. เหรอ ทำไมมันย้อนยุคได้ขนาดนั้นนนน มันโบราณจริงๆ ค่ะ เดี๋ยวรอชมรูปละกัน ไปถึงมันก้อมีซุ้มขายของสมัยแฟนฉันเต็มไปหมด สากกะเบือ ยันเรือรบ แต่แบบว่า ย้อนยุคมากๆๆ ถ่ายรูปสวย ในคอนเซ็ปต์ คุณนายจ่ายตลาด เดินไปเรื่อยๆ เป้าหมายวันนี้ อยู่ที่ ก๋วยเตี๋ยวหมู โอ้ย ทำไมชามมันใหญ่อย่างนี้ เดี๋ยวอิ่ม กินอย่างอื่นไม่ได้กันพอดี อร่อยมากกก จากนั้นต่อด้วยไอติม ปอเปี๊ยะ หอยจ้อ ผัดไทย หมูทอด กาแฟโบราณ กุ้ยช่าย (แน่ใจเหรอเนี่ย ว่าเป็นเมนู สำหรับสามสาวกินกัน) เดินกินกันข้ามจังหวัดนะคะ เนื่องจาก ตลาดนี้ อยู่ระหว่าง จังหวัดสมุทรปราการ และ ฉะเชิงเทรา โดยมีสะพานปองเวคคิโอสาขา 2 เป็นพรมแดน ระหว่างทางถ่ายรูปกะกะร้านตัดผมสมัยแฟนฉัน เหมือนในหนังเรื่องเพื่อนสนิท ร้านค้า ประตู ป้าย สะพาน บลา บลา บลา อะไรอีกล่ะ โอ้ย สารพัด สารพัน เย็นๆ ประมาณ 4 โมงครึ่ง แม่ค้า พ่อค้า ก้อเริ่มปิดร้านนอนกันหมดละ ไปไหนต่อดีล่ะเรา ขับรถออกมาเรื่อยๆ ตามทางสายเก่า...ย้อนอดีต ตามหัวใจกันไปเรื่อยเปื่อย ความทรงจำมากมาย ไหลพรั่งพรูเข้ามา เจ๊หญิงบอกว่า จะพาแนนซี่ ไปดูพระอาทิตย์ตก แถวบางปู เออ เริ่ด ได้ยินมาตั้งนาน ยังไม่เคยไปซะที ขับรถหลงแล้วหลงเล่า โอ้ยๆๆๆ เจ๊หญิงคะ ถ้าเราขับรถไปพัทยา หรือว่าบางแสน เราจะถึงก่อนป่าวคะเนี่ย ทางอะไรกัน ทั้งไกล ทั้งมืด ทั้งเปลี่ยว รถบรรทุกก็เยอะ อารายก๊านนนน
     
            ในที่สุด ก็มาถึงซะที ทุลักทุเล ชายหาดบางปู ที่ที่เค้ามาดูนกนางนวล แล้วก็กินอาหารทะเลกัน น่าเสียดาย มาไม่ทันพระอาทิตย์ตกดิน โอ๊ะ โอ ข้างในเค้ามี ลีลาศกันด้วย หะหะ เห็นแล้วขำ คิดถึงเบสสุดๆ ก่อนที่จะ ลงฟลอร์ อรนี่คะ เราไปซ้อม step + ดูดาว กันข้างนอกก่อนดีกว่า โอ้ย กลิ่นอาหารโชยมา น่าจะอร่อย แต่ไม่ไหวแล้วนะคะ อิ่มจนถึงคอหอยแล้ว....กริ๊งๆๆ พี่อีน หัวหน้าทัวร์ ที่น่ารักของเรา โทรมาถามว่า ที่เขาใหญ่ เป็นไงบ้าง...กรี๊ดดด ไม่ได้ไปค่ะ อยู่บางปูทางปลายสายตอบกลับมาว่า อะไรกัน แก่ !!!ไปลีลาศ ไฮโซอย่างเรา ต้องมา  Jazz Royale ที่สนามเสือป่า แค่นั้นหละ โปรเจค ตามหัวใจไปสุดหล้า ก็เริ่มขึ้น GFGF ฆ่าได้ หยามไม่ได้ ขับรถข้ามเมืองจากบางปู ไปลานพระบรมรูปทรงม้าทันที (น้องอร สั่งลุย ยังไม่อยากกลับบ้าน ไปโลดค่า...) 3 ทุ่ม เจอกันนะพี่อีน...และที่นี่เอง ก็เป็นการเริ่มต้นของโปรเจค "Jazz Royale ตอน ที่ที่เธอไม่พาชั้นมา ทั้งที่เธอควรอยู่กับชั้น" มาถึงแล้ว รถเยอะ คนเยอะ ประเดิมด้วย การไหว้เสด็จพ่อ ร.5 ก่อนดีกว่า เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่า เค้าต้องไหว้ด้วยพวงมาลัย ถ้าจะมาขอพร แต่ถ้าพรที่ขอสำเร็จแล้ว ให้ไหว้ด้วย ดอกกุหลาบสีชมพู เสร็จแล้ว ก้อถ่ายรูปนิดนึง กะพระที่นั่งอนันตสมาคม สวยเนอะ แต่แอบเหนื่อย....โอ้ยงาน Jazz อะไรกันนี่ ทำไมมันโฆษณาเยอะอย่างนี้ เพลงทำไมมันเอื่อยเฉื่อย รึว่าจะเป็นแจซแบบผู้ดี ที่ชั้นไม่คุ้นเคย เพลงเศร้า เอื่อย ไม่โล้งเล้งเลย เล่น 2 วง ก็เอื่อยเหมือนกันทั้งคู่ ไปดีกว่า ไหนๆ ก้อขับข้ามมาถึงเกาะรัตนโกสินทร์ละ จะให้จบง่ายๆ ก็ใช่ย่อย เราเลยจะไป เดินเล่น ชิลๆ กันที่ ... ถนนข้าวสาร..กรี๊ดดดดด ไม่ได้มานาน ทั้งที่โรงเรียน ก้ออยู่ตรงนั้นล่ะ ไหนๆก้อไหนๆ ชื่อทริป ก็ชื่อ ตามหัวใจไปสุดหล้า อ่ะ ไปก้อไป ขับรถดูไฟมาเรื่อยๆ (แต่ไม่มีไฟให้ดู) วนรอบเกาะรัตนโกสินทร์ ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง พระบรมมหาราชวัง ศิลปากร ธรรมศาสตร์ ท่าพระอาทิตย์ ถนนข้าวสาร เฮ้อ คนเยอะมากกกก ที่จอดรถหายากกก ตำรวจก้อเยอะ ใครเสด็จป่ะเนี่ย เหนื่อยจัง ถ่ายรูปไม่ไหวแล้ว แรงหมด เลย แวะกิน ข้าวต้มวัดบวรฯ กันซะหน่อยดีกว่า..เอ้อ น้ำข้าวต้มนี่ที่อร่อยดี ข้นๆ เหนียวๆ กินเสร็จ แยกย้ายกันกลับบ้านแล้วนะ นอนหลับฝันดี ขอบคุณนะคะเจ๊หญิง ที่ขับรถพาไปเที่ยว อาทิตย์หน้า มีโปรเจค คอนเสิร์ตที่เขาใหญ่ เหมือนเดิม...แต่สงสัยว่า แนนซี่ต้องทำรายงานแล้วล่ะ อยากไปนะ อยากไป อากาศเย็นๆ ไอดิน กินข้าวโพด จิบไวน์ ฟังดนตรี...คิดแล้ว ก็มีความสุข เจอกันใหม่ทริปหน้า
     
    ปล. วาเลนไปทริป GFGF Social Responsibility ที่แปดริ้ว เอากล้องไป แต่ไม่มี memory stick หะหะ..เดี๋ยวเธอคงกลับมาเล่าให้ฟัง ว่าสาวใจบุญอย่างเธอ ไปทำไรมามั่ง เมื่อไหร่เค้าจะแจกสายสะพายซะที อิ่มบุญจแย่ละ (ช่วงนี้ได้แต่ สนตะพาย หะหะ)