ฝันบ้า...คาราโอเกะ  

 

 

            

 

 

Gong Xi Fa Cai

 

 

All the best and all the great to all GFGF readers

 

ตื่นเช้านัดกันออก 8โมง ไปถนน หวู่ซัน (Wu Shan) กันต่อ ได้ของฝากมาเพียบ(หนักกระเป๋าขึ้นไปใหญ่) แล้วก็ไปนั่งกินอาหารท้องถิ่นกัน มันมีตรอกเล็กๆขายอาหารเหมือน Food Court แต่มีแต่อาหารท้องถิ่นราคาประหยัด ก็เลือกชิมกันไป ปาท่องโก๋กะน้ำเต้าหู้เมืองจีนก็อร่อยดีจัง เสร็จปั๊บ อ้ายหยา โอ้เอ้ๆไปๆมาๆ เกือบ 11.30 น. ได้เวลาจองข้าวเที่ยงที่ร้าน Wai Po Jia (Grandma's Restaurant) ซะแล้ว ก็เลยต้องจำใจตะลุยกินต่อไป (เป็น eating tour จิงๆเห็นมั๊ย) แต่ไปถึง ก็ไม่ผิดหวัง อาหารทุกอย่างสั่งไซส์เล็กแต่ก็เต็มโต๊ะ และยังอร่อยทุกอย่าง (แสดงว่าอร่อยจริงๆเพราะขนาดอิ่มยังอร่อย)

หลังจากนั้นวางแผนกันว่าจะเดินผ่านถนนชอปปิ้งไปทะเลสาบ Xi Hu (West Lake) ปรากฎว่าแวะร้านกันเพลิน (Sale ตลอดทาง) จน คุณวาเลนกับมาม๊า หลงกะคณะ! แย่แหล่ว เห้อ ถ้าถึงเซี่ยงไฮ้ก่อนคงได้ซิมการ์ดมือถือมาซะอัน ชีวิตคงง่ายกว่านี้เยอะ แล้วถ้าหลงทางปกติก็ไม่เท่าไหร่ แต่นี่ต้องไปขึ้นรถไปกลับเซ๊ยงไฮ้ตอน 16.30 ตอนนั้นก็จะ บ่ายสามแล้ววว ยังไม่ได้เดินทอดน่องชม Lake อย่างที่ตั้งใจเลยย กว่าจะเดินไปถึง Lake ก็ต้องเดินไปแบบมั่วๆ ถามทางคนแถวนั้น เค้าก็ตอบแบบมั่วๆ พอไปถึงหวังว่าจะเจอฝูงเพือ่นเรา แต่มองเท่าไหร่ก็ไม่เห็น คนมันเยอะมากกกกกกกจิงๆ ทำไงดีล่ะ ต้องพยายามหาโทรศัพท์ๆ ดันมีแต่แบบการ์ดอีก ไม่มีหยอดเหรียญเลย ใจร้าย  เดินๆไปดูซิเผื่อเจอ เย้ มีคนยืนคุยโทรศัพท์อยู่พอดี เดี๋ยวขอใช้การ์ดเค้าแล้วจ่ายเงินให้ละกัน

 

 

เออก็เดินไปเรือ่ยๆจริงๆ ด้วยสปีดคุณควายยังไล่ไม่ทัน เดินเลาะไปริมทะเลสาบสวยมากๆๆๆๆๆ ทางเดินน่ารัก อากาศกำลังเหมอืนจะดี หนาวไปหน่อย แต่มีแดดอ่อนๆ เสียอย่างเดียว น่าจะได้เดินทอดน่องแทนเดินไล่พี่กระบือขนาดนั้น เดินไปเริ่มไกลก็ยังไม่เจอซะที เริ่มเอะใจ ต้องขอใครโทรใหม่ละ พี่ยามสาวคนนั้นละกัน! เริ่มฝึกบทสนทนาอีกรอบ

 

 

นัดเจอกันที่ Starbuck รอกันอีกพักใหญ่ ก็รีบบึ่งแท๊กซี่ไปสถานีรถไฟ แบบเวลาพอดีๆ ก็ค่อยยังชั่ว ขากลับ เจอพ่อลูกคนสวิส ขึ้นรถไฟขบวนเดียวกันอีกเหมือนกัน เออ โลกมันกลมจรีงๆ ขนกระเป๋าเก็บที่พัก แล้วบึ่งไปยังร้านอาหารเซี่ยงไฮ้ที่ร้าน Buo Luo เป็นร้านที่ Local มากๆ นัดเพือ่นคนเซี่ยงไฮ้มาเจอที่นี่ พวกเค้าแปลกใจว่าคนไทยรู้จักกันได้ไงเนี่ย ยกความดีให้ไกด์เราจริงๆ พออิ่ม ก็กลับบ้านไปเตรียมตัวตะลุยท่องราตรี โอเอ้กันกว่าจะได้ออกก็เที่ยงคืน เริ่มไปตะลุยบาร์ Deep กันก่อน ค่าเข้า 100 RMB มีเดินแฟชั่นโชว์ แล้วก็ไปแวะ Window แต่วันนั้นคนที่ไปมาตรฐานไม่ผ่านเกณฑ์ พวกเราเลยตัดสินใจกลับไป Deep กันต่อ...ระหว่างย้ายบาร์ มีอาม่าหลายคนมาตามขอเงินจากพวกเรา พวกเราก็ได้แต่ตอบไปว่า...ไม่มีเงิน...ไม่มีแฟน...(อันหลังไม่ค่อยเกี่ยว แต่สนุกดี อิอิ) กลับบ้านตี 5กว่า... 

 

****************(โปรดติดตามตอนต่อไป)***********************

 

แหม่ หอไข่มุกเค้ายังประดับไฟเป็นรูปหัวใจให้อินกับเทศกาล Valentine ซะน่ารัก ชื่อทริปนี้เลยแบบว่า ขอนิ๊ดนึงให้เข้าบรรยากาศเดือนกุมภาพันธุ์

 

1. ไปชิลๆ ถือโอกาสได้รวมทีมเพื่อนเก่า รวมแก๊งไปเที่ยวต่างแดนกัน Sounds Great!!!

 

1. ทัวร์กิน! นี่มัน eating tour ดีๆนี่เอง ขอย้ำ แม้กระทั่งคนเซี่ยงไฮ้ local ที่ไปjoin ทริปกันอีก2คน ยังไม่เคยไปกินที่ที่ พวกเราไปกันเลย ยกความดีให้เจ้าบ้าน คุณเจ ไปเสาะหามาแต่ละร้าน หามาได้ไงเนี่ย! ถูกใจคุณวาเลนเป็นอย่างมาก (สังเกตว่ารูปถ่ายจะมีแต่อาหารซะเป็นส่วนใหญ่)

2. Amazing Race! Get Lost! มีครบทุกรสชาติ ได้ขุดภาษาจีน3เล่มที่เคยเรียนมาหลายปีก่อน มาใช้งาน เห้อ

 

1. คนไทยนี่ช่างสุภาพและมีมารยาทกว่าคนจีนเยอะมากๆๆๆๆๆ ที่จีน เรียกแท๊กซี่ตัดหน้ากัน ถือว่าเป็นเรื่องปกติ

2. รถไฟจีนจะมีคนมายืนแถวต้อนรับ แต่ไม่ได้ช่วยอะไร แถมหน้าตาบอกบุญไม่ค่อยรับโดยส่วนใหญ่

3. เซี่ยงไฮ้ มีคนหน้าตาดีน้อยมากๆ ทั้งชาย และ หญิง ไปอยู่โน่น เราคงรู้สึกดีมาก

 

 เย็นวันพฤหัส ทำงานเสร็จก็รีบบึ่งกลับไปแพ็คของที่บ้านเลยเพราะไฟล์ออกตีสองครึ่ง แต่ยังไม่ได้จัดของ ไปคราวนี้บิน MU ตอนบินก็ดีหมด เสียอย่างเดียวเรื่องออกตั๋วผิดชื่อ และยืนรอ Check in นานมากกกกก หนึ่งชั่วโมงแถวไม่ขยับ! คนหน้าหัวแถวดันมีปัญหาอะไรไม่รู้ เลยชะงักกันหมด ทำเอาแอบหงุดหงิด ปัญหาจุ๊กจิ๊กๆเต็มไปหมด แต่สุดท้ายก็ไปถึงสนามบิน Pudong Airport @ Shanghai อย่างตรงเวลาเป๊ะ  แต่เราก็รอคณะสมทบ บินการบินไทยตามมา แต่เครื่อง Delayed! กรี๊ดเลยทีนี้ นั่งรถตู้ที่เช่ามารับแบบลุ้นระทึก เหลือเวลาอีก5นาที รถไฟไปหางโจวที่จองตั๋วไว้ จะออก เพิ่งได้ลงจากรถตู้ (ตอนแรกแพลนว่า จะไปเก็บกระเป๋าเดินทางที่บ้านเจก่อน แล้วแบกเสื้อผ้าไปชิลๆ1ชุด) แต่สรุปก็คือ หอบมันไปทั้งกระเป๋ายักษ์ ตุเรงๆๆ แทบขาดใจ ขึ้นรถไฟไปซะแป๊ะ ก็ออกทันที เห้อ ทันหวุดหวิด

 

นั่งรถด่วนของเค้า 1.30 ชั่วโมง ถึงหางโจว ก็มีคนสวิสท่าทางมากะลูกชาย เข้ามาถามว่า เป็นคนไทยหรอครับ คุณวาเลนตอบไป ใช่ค่ะ อ๊ะรู้ด้วยว่านี่คือภาษาไทย เดินไปคุยไปลากกระเป๋าไป ไปๆมาๆ เค้าก็เลยช่วยลาก+ยกกระเป๋าลงบันไดเลยซะงั้น lol ดีแฮะ แล้วก็ขึ้นรถตู้ ต่อไปยังโรงแรมที่เพิ่งจองไว้  ทำเลดีเหมือนกัน ใกล้ถนนวัฒนธรรม ขายของกินจีนๆ ท้องถิ่นเยอะมากๆ สตอเบอรี่ฉาบน้ำตาล เนื้อแพะย่าง(คนย่างไปแด๊นไป) ขนมแป้งแข็งๆเกลียวๆ เต้าหู้เหม็น ปู(อะไรซะอย่างสีสวย) เยอะมาก! กินไปตามรายทาง เสร็จก็กลับมาเดินถนนวัฒนธรรม ถ่ายรูป เดินกลับที่พัก เตรียมตัวไปดูโชว์ ซ่งเฉิง (ราชวงศ์ซ่ง) ไปถึงมันก็จะเป็นเมืองจำลองจีนสมัยก่อน มีคนแต่งตัวเหมือนสมัยนั้นขายของ เดินๆ ก็ถ่ายรูปๆรอดูโชว์ ระหว่างรอก็เริ่มเย็นหนาวมากๆ แวะซื้อมันเผากินก็แล้น ก็ยังหิว เลยตัดสินใจกลับไปนั่งกินบะหมี่จับกัง ที่ร้านใกล้ๆในนั้น คนกินเยอะมาก ร้านอื่นไม่มีคนเลย น่าสงสาร บะหมี่เค้าทำโชว์หน้าร้าน คนเลยเข้าเยอะมั๊ง จิงๆแล้วบะหมี่เมืองจีนนี่ก็ไม่เห็นจะอร่อยเลย เส้นใหญ่ๆมีแต่แป้ง แล้วก็ใส่เนื้อแล่มาสองสามชิ้น สู้เมืองไทยไม่ได้เลย (เลยขอเรียกบะหมี่จับกัง)

 

กินอิ่มก็เดินไปดูโชว์ ปรากฎว่า ตั๋วที่ซื้อมา 80 หยวน ไม่รวมโชว์!!! ทำไงดีๆ การแสดงก็เริ่มแล้ว เค้าบอกว่าให้รีบไปซื้อตั๋วใหม่ แต่ออฟฟิศก็ดันปิดไปแล้วซะอีก! แต่โชคยังดี มีหัวหน้าทัวร์จีนออกมาบอกว่า อืมม เค้ามีที่นั่งสำรองเผื่อไว้ สำหรับกรุ๊ปเค้า ขายต่อให้พวกเราก็ได้...(เห็นใจคนไทยตาดำๆ) เจเดินเข้าไปเซอรเวย์ อุ๊ยได้ที่ดีด้วย เลยโอเช ปรากฎว่าเป็นที่นั่ง VIP มากๆ ตรงกลางเป๊ะ และเป็นแถวเดียวที่มีโต๊ะวางแก้วพาดผ่านด้านหน้า ตอนโชว์ชุดรำชา...หางโจว มีชา5ถ้วย จากนางรำบนเวที ก็มาเสริฟตรงที่นั่งพวกเราด้วย WOW รู้สึกดีจัง จบโชว์หนาวมากๆ กลับที่พัก ไปแวะรับพี่ๆที่เหลือ ออกไปหาอะไรกินกัน ก็ไปเดินริม West Lake แวะกินชานมไข่มุก กะ Ma La Tang ร้านนี้อร่อยดี เหมือนสุกี้ให้เลือกสรร เครื่องตามฉบับจีน เสร็จแล้วก็กลับที่พัก